|
|
Joub Wiertz (1893-1966)
de zwervende ingenieur die alleen maar wilde schilderen
Voor het laatst in 1962 stond de schilderkunst van Joub Wiertz
in de schijnwerpers. Dat was in het Overijssels Museum in
Zwolle. Enkele jaren later overleed hij aan de gevolgen van een
auto-ongeluk. Ook rond zijn schilderkunst trad een bijna
volkomen stilte in. Je vraagt je
af hoe dat kan met zo’n oeuvre. Het verdween “ge-woon” in de
vergetelheid.
Zijn ouders hadden een grote toekomst voor hun zoon in petto en
het zag er naar uit dat hij aan hun wensen zou voldoen. Hij werd
ingenieur en zwierf voor het aanleggen van spoorwegen en
havenwerken over de hele wereld, van Zuid Amerika tot China,
Australië, Afrika en Rusland. Bij het uitbreken van de Russische
Revolutie wist hij ternauwernood met enkele vrienden, dwars door
Siberië te ontkomen. Dat leven van reizen begon voor hem op zijn
24ste en ging door tot zijn 38ste jaar. Maar altijd en eeuwig
reisde de verleiding met hem mee; de verleiding om te tekenen en
te schilderen. Het kon bijna niet anders, eens zou hij de
overstap naar het artistieke leven maken. Het ene jaar studeerde
hij nog voor de nieuwste technieken in München, het andere jaar
stond hij ingeschreven aan de Academie van Antwerpen waar hij
colleges beeldhouwen, schilderen en architectuur volgde. Daarna
volgde hij lessen bij Prof. Willemse in Dendermonde. Het moet
een verademing voor hem zijn geweest. België zou altijd een
plaatsje in zijn hart behouden. Hij had er vele vrienden onder
de schilders.
In Nederland had hij zich aangesloten bij de
kunstenaarsvereniging "De Onafhankelijken. “Vanaf de laatste
wereldoorlog, toen al zijn werk verloren ging en hij door zijn
ondergrondse werk een van zijn longen verspeelde, heeft Wiertz
zich geheel op de kunst toegelegd”.1
Dat de Belgische schilderkunst hem na aan het hart lag, toont
dit fraaie herfstbos. Op een bepaalde locatie kwam een expert
van Sotheby’s binnen, bekeek zeer geïnteresseerd dit schilderij
en zei toen: “Ik weet niet van wie dit werk is, maar het is wel
duidelijk dat de schilder door de Belg Leon Spilliaert beïnvloed
is; het is zijn lijnenspel en abstrahering”. Joub Wiertz zou de
laatste zijn geweest om dat toe te geven, maar zijn ge- regelde
verblijf in België moet debet zijn geweest aan deze innige en
toch afstandelijke herfstimpressie.
Over dit schilderij schreef de journalist H.D.: “Na dit
Herfstbos zou de schilder een uitgesproken cubisme hebben kunnen
voortzetten, maar hij schijnt hiermee de vrije interpretatie van
’t natuurbeeld tot in de – voor hem – uiterste consequentie toch
wel te hebben be- reikt. Aan de grens van een min of meer
mathematisch expressionisme riep hij zichzelf een halt toe”.2
1. Nieuw Kamper Dagblad, 20 november 1962
2. H.D. Provinciale Overijsselsche en Zwolsche Courant,
21-11-1962: Schilderijen van Joub Wiertz
|